Digital Painting + Short Story

LeDauphin · Geplaatst: Wo Jun 09, 2010 11:33 pm Onderwerp: Digital Painting + Short Story

Hey hallo allemaal!

Weer eens een nieuwe digital painting! Dit keer zit er een verhaaltje bij :) Misschien lijkt het allemaal niet niet digitaal maar dat is het wel.

Verhaaltje hoef je natuurlijk niet te lezen, maar hoort er wel bij :)

Mast en zeilen

"Soms zit het nou éénmaal een beetje tegen." denkt Mast, maar hij beseft zelf eigenlijk ook wel dat het de laatste tijd wel erg bar en boos is geweest. Misschien was het verstandig om even een wandeling te gaan maken en wat orde in zijn warrige hoofd te scheppen. De wind was wat gaan liggen en zelfs de zon liet zich af en toe een beetje zien door het toch wel forse wolkendek. De herfst heeft er dit jaar flink zin in, het is pas net oktober maar het lijkt af en toe wel of het al november is.

Zoals alle slechte dingen altijd tegelijk komen trekt Mast bij het aantrekken van zijn schoenen zijn veters stuk en een grondig "Godverdomme!" valt niet meer in te slikken. Een paar weken terug had hem dat waarschijnlijk een reprimande van zijn vrouw opgeleverd maar dat is in ieder geval iets waar hij zich niet meer druk om hoeft te maken. "Laat haar maar lekker gelukkig zijn met Raap." vertelt Mast nonchalant tegen iedereen die er naar vraagt sinds Miriam heeft aangegeven dat ze wilde scheiden omdat ze verliefd was geworden op haar collega Raap. Natuurlijk deed het Mast veel meer pijn dan hij eigenlijk wilde toegeven maar dat was zijn probleem en niet dat van anderen. Zo zat Mast nou éénmaal in elkaar...

Met de restantjes van de veters van zijn linkerschoen maakte hij een zielig knoopje dat in ieder geval de boel voorlopig bij elkaar zou houden en gaat in de woonkamer op zoek naar pen en papier. Op zo'n geel plakbriefje schrijft hij: "Niet vergeten veters kopen!" om vervolgens nog even zijn zakken te controleren op de aanwezigheid van sigaretten en een aansteker. Dan stapt hij naar buiten en ademt diep de zilte lucht van de zee in. Gelukkig heeft Miriam niet moeilijk gedaan over het huis want Mast is altijd al helemaal weg geweest van hun stulpje vlakbij de zee. Op weg naar het tuinhek bedenkt hij zich nog even, draait zich resoluut om en stapt weer naar binnen. Met de deur nog open loopt hij naar de keuken en uit de vriezer haalt hij een tupperware met oude soep die hij op het aanrecht zet. "Dat is wel lekker als ik straks terug kom van mijn wandeling. " denkt hij om vervolgens weer naar buiten te stappen en voor de tweede maal even diep in te ademen.

Na een minuut of wat lopen komt hij aan bij het water. Donkere, enorme wolken drijven langzaam als eilanden door de lucht en af en toe spiekt er een zonnestraaltje tussen de wollige continenten door. Terwijl Mast een sigaret opsteekt probeert Mast niet te denken aan zijn werkloosheid. Door alle stress omtrent de scheiding is hij zijn baan kwijtgeraakt als marketing manager bij een kledingketen. Dat is een snelle wereld en op elke fout word je keihard afgerekend, voor Mast betekende dit dat hij simpelweg één foutje teveel had gemaakt en dus einde carriere in wereld van mode en modellen. Wat betreft lopende sollicitatieprocedures wil het ook nog niet echt lekker vlotten "Maar er komen vast snel betere tijden!" houdt hij zichzelf snel voor. Tot die tijd maar even goed zuinig aan doen.

Terwijl hij de laatste trekjes van zijn sigaret neemt, valt zijn oog op een bootje dat vastgebonden aan een paaltje op het strand ligt en hij besluit eens een kijkje te gaan nemen. Zijn schoenen laten grote afdrukken achter in het zand, maar dat is ook niet zo vreemd aangezien hij schoenmaat 46 heeft. Aangekomen bij het bootje blijkt het keurig intact te zijn. In het bootje ligt een blauwe zak van één of ander waterdicht materiaal. Mast kan zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en maakt de zak open. In de zak zit de tuigage en het zeil van het bootje. Waarom weet Mast niet, maar hij krijgt plotseling de onbedwingbare behoefte om een klein stukje te zeilen. Vroeger toen hij klein was is hij weleens op zeilkamp geweest, maar dat is al zo lang geleden. Hij kijkt even schichtig om zich heen, maar er is niemand in te buurt om het bootje te claimen. 'De Punt' zoals het gebied genoemd wordt is sowieso een erg verlaten uithoek. Mast besluit de stoute schoenen aan te trekken het het gewoon te doen, "Zolang ik het bootje weer netjes terug breng schuilt er toch geen kwaad in?" praat hij het in zichzelf goed.

Na een klein half uur heeft Mast het bootje volledig opgetuigd en klaar gemaakt om een stukje te zeilen. Gelukkig was hij nog niet alle lessen van het zeilkamp vergeten al had het misschien allemaal wat sneller gekund. Het bootje maakt een schrapend geluid als hij het over het zand richting het water duwt. Als de boeg van het boot het water in glijdt krijgt de zee er snel vat op en voor Mast het zichzelf goed en wel beseft zit hij al in het bootje met de wind in het zeil.
Genietend van het klotsende geluid van water tegen de boeg van zijn bootje en de wind in zijn haren neuriet hij zachtes de melodie van 'De Zuiderzeeballade'.

Voor eventjes is Mast al zijn problemen vergeten...

Plotseling voelt hij een enorme steek in zijn borst en hapt hij naar adem, maar voordat hij in paniek kan raken is de pijn eigenlijk alweer over. Het zonnetje breekt door en hij neuriet weer vrolijk verder. Hij heeft zich eigenlijk nog nooit zo goed gevoeld als vandaag beseft hij zich ineens. Meteen besluit hij dat hij eigenlijk nooit meer terug wil en laat die soep ook maar zitten.........

Aub login om dit plaatje te zien.
Wordt Geregistreerd of Inloggen

Fijne avond nog en alvast welterusten!

Jesper